De digitale vergaarbak - gedachten naar aanleiding van de Incubate Innovation Lecture 2009
21-09-2009 13:08 door remy bakker
De copy-industrie gaat teloor, iedere artiest kan nu zijn eigen platform maken en er is geen plek voor een nieuwe Hitchcock. Dit is slechts een greep uit de opvattingen die in de Incubate Innovation Lecture van Andrew Keen en de daarop volgende discussie naar voren kwamen.
Was het werkelijk een discussie over goed of fout of was het eerder gericht op het verschil tussen jong en oud? Het deed in ieder geval genoeg stof opwaaien om serieus over na te denken. Blijft de verlegen artiest nu voor altijd onontdekt of krijgt hij juist een kans zich te laten zien? Het internet biedt ons een overschot aan mogelijkheden tot zelfpromotie, sterker nog, het is zelfs een geheel nieuw platform om je kunsten tot leven te wekken. De ‘trick’ is hier goed mee om te springen. In een gigantisch netwerk met een overschot aan content is het juist zaak om op een creatieve manier je kop boven de rest uit te steken.
Het internet is natuurlijk groot en wordt gevuld door jou en mij. Wie filtert de inhoud en wie is nu een ‘te vertrouwen bron’? Veel zaken zoals Wikipedia zijn gevuld door anonieme auteurs: zijn zij te vertrouwen? Wordt dit probleem opgelost door auteurs wel te vernoemen?
Waar de oude garde verlangt naar gecentreerde en aangewezen filters wil de jeugd deze juist zelf vergaren, je online vrienden raadplegen en zelf de content filteren. Over de verschillende manieren van filteren bleek veel onenigheid te bestaan. De standpunten varieerden van: ’Een betaalde dienst wordt altijd beïnvloed door de best betalende partij’ tot ‘We hebben juist een overkoepelende filter nodig, dan weet je weer waar je aan toe bent’.
Veel vragen waarop geen direct antwoord mogelijk is, maar die wel aanleiding gaven om er onder het genot van een drankje in de herfstzon over na te praten, wat dan ook veelvuldig gebeurde.
Lees ook het essay van Andrew Keen
Waarom zijn kunstenaars arm? in de Groene Amsterdammer.